Jesús Franco’nun Count Dracula / Kont Drakula’sının setinde fırsatçı bir şekilde çekilen Pere Portabella’nın bu parazit filmi, iyi bilinen bir sinematik tipolojinin geniş içeriği dikkate alındığında, görüntülerin bize ne yaptığını ve onlarla ne kadar çok şey yapabileceğimizi gösteriyor. İspanya’da 1960’lar ve 70’lerin düzen karşıtı deneysel sinemasının kilometre taşı olan film, Portabella’nın kendi sözleriyle “film içinde film, söylem içinde söylem, diğer bir deyişle, ötekinin ’kan emici filmi’dir”.

Kışkırtıcı bir şekilde ses negatifiyle 16mm çekilen Vampir-Cuadecuc (Vampir Cuadecuc), eşzamanlı olarak hem ana akım anlatı sinemasının yapıcı gözbağı mekanizmalarının hem de Franco rejimi altında avangart film yapımcılarının kullandığı gizli siyasal-estetik stratejilerin doğasında var olan tuhaf “hayali materyalizm”i ortaya çıkarıyor ve bundan zevk alıyor.