Çocukluk bir bakıma; nedensizlik, zamansızlık demek. Birtakım şeyleri geri planda birleştirmeye uğraşıyorsun, rüyalarına nüfuz ediyor, yaydığın enerjin değişiyor. Çocukluğun kendine has belirli kuralları vardır, çocuklar için karakterler önemli değil. Onlar için şartlara riayet etmek mühimdir. Bir nebze, vücudu ilk kez tatmin etmek için uğraşılan araçlardır bu dönem. Büyüklere karşı intikamı diğer canlılardan almaktır. Sırrını sadece senin bildiğin saklı bir ganimettir. Mahallende gözüne yediğin yumruğun acısını yıllar geçse de aynı kişiyle karşılaşınca hissetmektir. O anki konumunun hiçbir önemi yoktur. Film de ilk kez aşık olduğun sarı saçlı kız çocuğu gibi, geceleri rüyanda peşinden koşmaya hala çabalasan da yakalayamıyorsun ve rüyanın bitmesini hiç ama hiç istemiyorsun.

“Düşlediğim için, ben ben değilim. Çünkü düşlüyorum. Düşlüyorum… Artık düşlemeyeceğim.”