Bu filmde, bir film kameramanının öyküsünü izliyoruz. Çocukluğu psikolog babasının kendisine yaptığı garip deneylerle geçen Mark, film çekme arzusunu bir adım yukarıya taşıyor. Şehirde takıldığı kızları öldürüken onları filme çekiyor ve sonra evindeki kurgu odasında bunları izliyor. Oldukça gerçekçi yapısıyla daha ilk sahnede türdeşlerinden ayrılıyor. Ele aldığı konuyu soğukkanlılıkla geliştirip örmesi ve bir an olsun elindeki yapının hassas temposunu bozmaması takdire şayan. Bugün biraz sıradan karşılanabilecek trükleri(Sinemada, tiyatroda gerçek duygusu vermek için teknik ustalıkla yapılan gösteri) kullanırken, hala sizi heyecanlandırabilmesi de ayrı bir güzellik katıyor filme. 52 yıllık bir film ama hiç eskimemiş resmen. İzlenmesi gereken bir film.