Dostoyevski’nin ölümünden dört yıl önce 1877 yılında kaleme aldığı Son Smeshnogo Cheloveka (The Dream of a Ridiculous Man) - Gülünç Bir Adamın Düşü eseri, yapısı itibariyle yazarın hayatının ürünü olan tüm diğer romanları ve öyküleri arasında çok önemli bir yere sahiptir. Her ne kadar bu öykü dünya edebiyatında yazarın diğer eserlerine kıyasla hak ettiği ilgiyi görmemiş olsa da, bu eser Dostoyevski’nin insanlığa ve onun her adımda yüzleşmek zorunda olduğu doğaya karşı sıra dışı bir bakış açısını bütüncül olarak dile getirir.

İntihar etmek üzere olan bir adam rüyaya dalar. Kendini, insanların gerçekten birbirini sevdikleri ve uyum içinde yaşadıkları, ütopik bir dünyada bulur. Ona göre bu evren hakikattir. Yalnızca çocuklarda bulunan bu masumiyetin dünyasında yaşayanlar, küçük bir kötülük tohumuna karşı nefislerini koruyabilirler mi? İnsanın kendini sevdiği gibi, aynı şekilde başkasını sevmesiyle güzelleşen bu taze evren, yine aynı çiğ süt emmiş insan tarafından çürütülemez mi?