İnsan film yapmadan önce filmde geçecek olan devleti, kültürünü, törenlerini askerlerini, devlet adamlarının ve halkının fenotipini araştırır. Padişah Camiinin önünde oturup tören yapmaz yok böyle bir Osmanlı adeti. Babüssadenin önünde tahtına oturur, komutanlara ve paşalara öyle konuşur. Ayrıca padişahın önünde duran o askerler İstanbul’da padişahın yanında ve süvari olduklarına göre Kapıkulu sipahileridir. Kapıkulu sipahileri tıpkı yeniçeriler gibi devşirme askerlerdir yani balkan uyruklular. Filmdekilere baktığın zaman ise daha çok arap gibiler. Kırım Hanı Murad Giray’ı Japon bir aktör canlandırıyor. Doğal olarak bir Kırım Tatarıyla alakası yok. Bir başka husus ise Padişaha karşı secde edilmez. Eğilip etek öpülür. Osmanlılarda o süvarilerin kafasındaki miğferlerden yok, bir kısmı memlüki-arap tarzı miğferler bir kısmı ise miğferden çok lokum konulan kaselerin kapaklarına benziyor. Onu bile araştırmamışlar. Peygamberin sancağı yeşil değil siyahtır. Osmanlıyla ilgili olan sahnelerde çöl temalı bedevi müzikleri çalıyor. Yarısında artık dayanamadım ve saldım. Eminim ilerleyen kısımlarında da tonla rezalet vardır. Oryantalistliğin suyunu çıkarmış cahilce bir yapım.