Burjuvaziye karşı kamerasını hoyratça kullanmasıyla tanınan usta yönetmen Luis Bunuel’in, kimi zaman sembollerle örtülü, kimi zaman ise açıktan, bir basın açıklaması edasında göndermeler yaptığı filmi Le fantôme de la liberté (The Phantom of Liberty), yönetmenin en çok konuşulan filmlerinden biri. Bölümlerin bir bütünlük oluşturması beklenmeksizin birbirine iliştirilerek biçimsel olarak dahi bir karşı duruşu olan film, Bunuel’in arzu, cinsellik, özgürlük, devlet, din, hukuk, eğitim ve daha birçok konuya karşı takındığı alaycı tavrı gözler önüne seriyor. Her sahnesi kışkırtıcı bir mizahla örülü filmde burjuvazinin ve devletin yozlaşmışlığı karakterlerin kıyafetinden, mekânın tasarımına kadar birçok detayda temsil ediliyor. Bunuel, yarattığı bu temsil furyasının yol açtığı dipsiz anlam kuyusunda izleyiciyi boşluğa bıraksa da, ustaca tasarlamış olduğu bu boşluğun kontrolünü de asla elden bırakmıyor. Onu yeniden alabildiğine ironi ve absürtlükle doldurarak seyircisini tekrar filmin yörüngesine oturtmayı başarıyor.