Bu kıymetli filmi nasıl öveceğimi bilemiyorum,uzun uzun yazmak geliyor içimden ama,bir yandan da hiçbir şey yazmak istemiyorum.Merhamet ve ne olursa olsun yaşamın içinde gülünebilecek birşeyler bulmak üzerine bence çok özel bir film.Edebiyat ile sinemanın birbirinden beslendiğini herkes söyler,doğrudur da,karakterlerin dünya ya bakışı,gerçeklere yönelik çok ön yargılı olsa da,görmekte zaman zaman zorlandığımız,elimizin tersiyle itip yok saydığımız,içsel kuvveti bizlere hissettirecek bu film,en azından ben yönetmeni çok sevdiğim için böyle düşünüyorum,yeter ki bu soytarı dünya da hırsa,egoya mağlup olup vicdanımızı modaya göre kestirmeyelim.Finlandiyanın medar-ı iftiharı Aki Kaurismaki’nin abisi Mika’dan harikulade bir ders.Sinemanın dipsiz kuyularında daha da görülecek güzellikler var.Sonsuz teşekkürler Uğur…İyi ki varsın.Sevgiler.