Liv Ullmann ağlayışı, bakışı, ürkekliği,…rolü neyi gerektiriyorsa yaşıyor. Sinema için doğmuş bir kadın o. Filmin tamamında oyunculuk çok iyi. Adalet yerini buldu mu gerçekten sorgulamak lazım. Bebek açlıktan ağlarken, anne bayılmak üzereyken; diğer insanlar evinde, sıcak sobasının başında, karnı tok olduğu için gerçekten şükredebildi mi? Anna bebeğin eldiveni, böğürtlen toplayarak doymaya çalışan anne yeterince acıydı. Masada tüm cazibesiyle duran kuru ekmek bana Kafka’nın “Kovalı Süvari” eserindeki cümleyi hatırlattı. “Fakir için bir kova kömür, güneşle eş değerdir”.