muhteşem bir film.görsel şölen,katmanlı yapısıyla tadına birkez izlemeyle varılamayacak,marul misali yaprak yaprak bir film.izlerken sürekli bir düşünme,düşündüklerinizi damıtma ve süzgeçten geçirme durumu oluyor.Bakış açısının göreceliği üzerine bir film ve anlatılanlar ister gerçek olsun ,ister vicdanımızı rahatlatmak ve ikna etmek için bir yalanın zamanla gerçekliğe dönüşmüş sureti olsun asıl mesele iyi ile kötünün,nefis ile şehvetin,öfke ile kederin,ruh ile maddiyatın çatışması.filmde ve öyküde zaman zaman iyi olan karakterin kötü yanını,zayıf ve acınası yanını görüp iyiliği sorguluyoruz, zaman zamanda kötü olan karakterin insanı yanını görüp kim iyi,kim kötü ikilemde kalıyoruz ve ikisi içiçe geçiyor çoğu zaman gerçekte de öyle değil midir zaten.film bütün duyguların(istisnasız bütün duygular) toplandığı ve bunu yaparken mistik olanı da içinde bulunulan zamanın da ruh halinin de ötesine geçeni ezeli ile ebedinin dansı sanki ve bütün bunlar film boyunca kesilmeyen bir nevi filmin gizli şahidi konumundaki müzikle beraber anlatılıyor öyle bir müzik ki zaman zaman korkutucu,zaman zaman hüzünlü,zaman zaman çaresiz,zaman zaman tedirgin edici bir işlev görüyor sanki tıpkı insanoğlu ve filmdeki karakterler gibi.bu zamana kadar izlemediğime ,ertelediğime hayıflandim ve beklentimin çok ötesindeydi akıcılık anlamında da daha ağır ve yavaş sanıyordum ki iç dinamiği de dış dinamiği de çok güçlü.