Kino Pravda (Gerçek Sinema) Dziga Vertov ve Elizaveta Svilova’nın 1922 yılında başlayan gerçek haberlerden oluşan 23 bölümlük çekimlerdir. Vertov, gelecekteki sinema yöntemlerinin gözlenebileceği ilk eser olarak Kino-Pravda'yı yirmi üç sayı olarak belirlemiştir. Kino-Pravda serisinde Vertov, bazen gizli kamerayla, önceden izin istemeden, burjuva kaygılarını önleyerek, pazarları, barları ve okulları filme alma gibi günlük deneyimlere odaklanmıştır. Serinin yirmi üç bölümü üç yıllık bir süre boyunca üretilmiş; her konu yaklaşık yirmi dakika sürmüş ve genellikle üç konu ele alınmıştır. Vertov, dizideki izleyicileri ile aktif bir ilişki kurmayı açıkça hedeflemiş, ancak dördüncü bölümde, dizi o kadar deneysel hale gelmiş ki bazı eleştirmenler Vertov'un çabalarını "delice" olarak nitelendirmişlerdir. 1922 yılından Lenin’in öldüğü 1925 yılına kadar süren Kino-Pravda, belgesel sinemanın kilometre taşıdır.

Vertov'a göre, Sovyet öncesi filmler burjuva odaklıydı. İzleyiciyle daha yakın bir ilişki kurabilmek adına gerçekçilik gerektiğini iddia ediyordu. Vertov Kino-Pravda'yı şöyle anlatır: "Kino-Pravda, gerçeği sinema anlatım olanaklarıyla dile getirmeye çalışıyordu. Bir eşi daha bulunmayan bu laboratuarda sinemanın alfabesi kararlı, ağır bir şekilde oluşuyordu. Bazı Kino-Pravdalar, bir konuyu derinlemesine irdeleme amacıyla, birer uzun metraj boyutlarına ulaşıyordu. Taraflar ve muhalifler işte bu dönemde ortaya çıktı, tartışmalar bu dönemde başladı, sürüp gitti." 1923-25 yılları arasında 23 sayı çıkan Kino-Pravda'dan, devrim kutlamalarına ayrılmış olan “Dün, Bugün Ve Yarın, Kavga Ve Zaferin Beş Yılı” ortaya çıktı. Ve Rusya'nın bir baştan bir başa kat edilişinin şiiri “İlkbaharın Gerçeği”.

Vertov'un oluşturduğu bu kuram ile çekmiş olduğu filmler ajit-tren denilen trenler ile ülkenin birçok yerinde, kırsal kesimlerde gösterime girmiştir.