1942'nin sonlarına doğru genç bir mahkum olan Maruska, hapishanesindeki hücresinde idamını beklemektedir. Ölüm cezasından sonra, Naziler tarafından mahkumlara verilen ve mahkumların işe alındığı bir süre olan 99 günlük bir yaşam hakkı vardır. Maruska bu süre içerisinde alçı teneke askerlerin gözlerini ince bir fırçayla boyar ve böylece hatıralarının, düşüncelerinin ve beklentilerinin parçalarını gizlice bastırma fırsatını yakalar. Bu "hurdaları", kendisini ziyarete gelen yakın arkadaşları ve ailesi aracılığıyla kaçırma imkanı bulacağını ummaktadır...