Costa Gavras’ın “Missing”i, Steven Soderbergh’in iki bölümlük “Che”si, Walter Salles imzalı “I’m Still Here-Ainda Estou Aqui-Hâlâ Buradayım”ı, Hector Babenco’nun “Kiss of the Spider Woman”ı, Francis Ford Coppola’nın “The Godfather Part II”si, Dollan Cannell’in “638 Ways to Kill Castro”su, Pablo Larrain’in “Neruda”sı, Santiago Mitre’nin “Argentina, 1985″i, Marco Bechis’in “Garage Olimpo- Olimpo Garajı”, Luiz Puenzo’nun “La Historia Oficial-Resmi Tarih”i Güney Amerika halklarının nasıl sömürüldüğünü beyazperdede dürüstçe ve tüm çıplaklığıyla anlatabilen birkaç filmdir…

Brezilya’da, Ulusal Hakikat Komisyonu, askeri yönetim altında devlet tarafından sistematik olarak yasadışı tutuklamalar, işkenceler ve infaz yapıldığını açıkladı…Komisyon yayımlanan ve Cumhurbaşkanı Dilma Rousseff’e iletilen raporunda ordudan, “ağır ihlallerdeki sorumluluğunu” kabul etmesini istedi… Brezilya’da, 1964-1985 yılları arasındaki cunta döneminde 400’den fazla kişi öldü ya da kayboldu…Cumhurbaşkanı Dilma Rousseff (1947) dahil birçok kişi de tutuklandı ve işkence gördü…Rapor iki yılda hazırlandı…Yedi üyeli komisyonu iki yıldan fazla bir süreyi 1946-1988 dönemindeki insan hakları ihlallerini araştırmakla geçirdi…Ana odak noktası ise askeri rejim dönemi oldu…Raporda, 377 kişi insan hakları ihlalleri sorumlusu olarak teşhis ediliyor…Bunlardan hala hayatta olan yaklaşık 100 kişinin mahkemeye teslim edilmesi gerektiği de söylendi…Komisyon Brezilya’da 1979 yılında çıkan af yasasının, işledikleri suçların ağırlığı nedeniyle, bu kişiler için geçerli olmadığını iddia ediyor…Yasa uyarınca işkenceyle suçlanan askeri yetkililer ve şiddetle suçlanan solcu gerillalar kovuşturmaya tabi tutulamıyor…Komisyon raporunda askeri yönetim altında öldürülen 434 kişi de sıralanıyor…Bu kişilerden 210’nunun cesetleri bulunamadı… Komisyon, kurbanların sayısının muhtemelen daha da fazla olduğunu da bildirdi…Ama başka vakaların teyit edilemeyeceği zira çoğu tahrip edilmiş olan, ilgili güvenlik güçleri belgelerine erişilemediği belirtildi.