1992 yapımı Baraka, kelimelerle zor tarif edilebilen, gerçek anlamda 'görsel' bir film. Baraka'da konuşma yok, Baraka'da standart bir olay örgüsü yok. Sadece büyük metropollerin ve mistik doğu'nun gizemli resimleri var.
Binbir türlü sinemasal atraksiyonla kotarılan ve sürekli çalan müzik eşliğinde seyirciye sunulan "Baraka", bizleri kimi zaman Japonya'nın kalabalık yerleşim birimlerindeki kargaşaya ortak ediyor, kimi zamansa sufi törenlerine götürüyor. Açılışında, yaşlı bir maymunun hüzünlü bakışıyla sizi etkileyecek olan "Baraka", yedinci sanatın teknik anlamda ulaştığı noktayı göstermekle kalmıyor, aynı zamanda bizlere içinde yaşadığımız 'gelişmiş-sanayii toplumu'ndan insan manzaraları sunuyor.