Besteci Çaykovski para sıkıntısını hiçbir zaman aşamadığından, annesinin kötü bir şekilde ölmesinden, cinsel tercihleri ülkesinde yasaklandığından, nemfomanyak (aşırı derecede cinsel isteklere sahip) bir kadınla evlenme hatasından, eşinin annesinin kızını erkeklere kiralayarak para kazanmasından, eşinin delirerek hastahaneye kapatılmasından, zengin sponsorlar bulmak için çabalamasından dolayı, çok belalı, çok renkli, çok fırtınalı bir hayat sürmüştü…Sonuçta da kolera salgını zamanında kaynatılmamış su içerek (intihar ederek) her şeye, tüm sıkıntılarına bir nokta koymuştu…
Bu filmde, onun “Kuğu Gölü” eserini sahneye koymaya çalışan bir New York’lu ekip baş karakterler… 

Mesleğinde, yaptığı işte en tepedeki olma kaygılarından, kendinizden uzak ve yakın tutmanız gereken insanların kimler olduğuna kadar, pek çok temayı barındıran karanlık bir masal bu…

Anne ve kızı ilişkisi Stephen King uyarlaması “Carrie”yi anımsatıyor…Anne kendi gençliğinde başaramadıklarını kızının başarmasını istiyor ve sürekli olarak kızını kısıtlıyor…

Film , baş kadın dansçı üzerindeki psikolojik baskıyı seyirciye hissettiriyor…
Sanki o kusursuz performans gösterirse, yönetmenin, seyircilerin ve eleştirmenlerin beğenisini kazanırsa ekipteki diğer herkesin kusurunu örtbas edebilecekmiş gibi bir izlenim ediniyorsunuz…Çünkü yönetmen ondan başka kimsede kusur bulmuyor…
Film, alkış, övgü, beğeni, takdir, ödül elde etmek, iyi bir kariyer, şöhret, bol para uğruna çekilen sıkıntılardan, dökülen terlerden,rekabetten, ihtirastan, hırstan, kıskançlık duygusundan, bunun beraberinde getirdiği halüsinasyonlardan, kabuslardan,kendi vücuduna zarar vermeye, aklını kaçırmanın eşiğine gelmeye, kadar geniş bir yelpazede ilerliyor…
Hatta bir an Kafka’nın eserini hatırlıyor balerin metamorfoz geçirip kuğuya dönüşecek bile zannediyorsunuz!