Aslında, “OldiesbutGoldies” yazmak istediklerimi yazmış. Tebrik ederim. William Wyler gerçekten büyük yönetmen. Yine bir “auteur yönetmen” performansı göstermiş. Filmi tiyatro oyunu yönetir gibi yönetmiş (ki 1949-50’de Broadway’de 581 kez sahnelenmiş oyunun uyarlamasıymış) Kamerayı konumlandırdığı yerle, tiyatrodaki gibi sahneleri hakim bir yerden ve süreklilikle izlememizi sağlamış. Karakterlerin çeşitliliği ve hikayeye katkısı, performanslar (Kirk Douglas ve Eleanor Parker’ı zaten severdim. Lee Grant, William Bendix ve Joseph Wiseman’ın katkıları da çok iyiydi), hikayenin kırılma noktasından sonraki seyri (69. dk) hepsi üst düzeydi. Keyif alarak izledim. Ödüllerden yana şansı pek gülmemiş [4 Oscar, 3 Altın Küre, 1 Bafta, {1’i kazanılmış} 2 Cannes adaylığı var]; fakat çok iyi filmdir.

İnsanın farkında olmasına rağmen, ailesinden aldığı olumsuz mizacın üstesinden gelememesi ne büyük bir keder kaynağı. Dedektif James McLeod’un (Kirk Douglas), fark edip/fark etmeden içinde biriktirdiklerini izlerken, (benim gibi) bir çok erkek de benzer sıkışmışlıktan mustarip biçimde izlemiştir filmi. “Detective Story”, bir karakola yolu düşen bir düzine insanın perde dışına taşan hikayesi.. Keyif alarak izledim. Tavsiye ederim. Benim için 8.3/10..