Efter Repetitionen – Provadan Sonra
Süre: 70 Dakika
Ülke: Almanya , İsveç
1984
Makul, titiz ve son derece kontrollü tiyatro yönetmeni Henrik Vogler, her prova sonrasında bir süre düşünüp plan yapmak üzere tiyatroda kalır. Yine böyle bir günde Anna gelir ve kayıp bileziğini arar. Kendisi yeni 'A Dream Play' oyununda başrolü oynayacaktır. Anna'nın annesi, eskiden Vogler'in en gözde oyuncusu ve sevgilisidir. Anna ölmüş, alkolik bir aktris olan annesinden nefret etmektedir. Bu durum Vogler'i duygusal açıdan fazlasıyla sarsacaktır.
Ingmar Bergman'ın yönettiği Efter Repetitionen (After the Rehearsal) - Provadan Sonra, Türkçe altyazılı izlemeniz için sizlerle...
ÇOK GÜZEL BAŞLAMIŞ AMA GELİŞME VE FİNAL BÖLÜMLERİ REZALET OLMUŞ. KISA OLDUĞU İÇİN KATLANDIM AMA KEŞKE İZLEMESEYMİŞİM!
Yarı cahilliğin tasviridir ki satıhta kalıp, özü kavrayamayinca, esere ve de anlayanlara bileylenmek, kötülemek. Derinine inmeniz için filmdeki referansları tanimaniz, edebiyat, felsefe, siyasi tarih, sanat altyapinizla birleştirneniz gerekiyor. Yüz değeriyle kiymet biçmeye çalişmak, ingilizce bilmeden Ulysses’i anlamaya çalışmak olur. Ama artik internet var, her filmin, kitabin analizi mevcut..derinine inmek ve anlamak istiyene
Özgüveninize hayranım. Bergman filmlerine yorum yazıyorsunuz ve zaman geçirmek için seyredilir, “SENARYO VE KURGU SİNEMA FİLMİ KALİTESİNDE DEĞİL” vb yorumlar yapıyorsunuz. Bergman filmlerini sevmemiş olabilirsiniz. Sevmek zorunda da değilsiniz. Bu Ingmar Bergman’ın çok önemli bir yönetmen olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Bergman filmlerini iyi anlayabilmek için felsefe, sosyoloji, psikoloji, hristiyanlık hakkında detaylı bilgi vb hakkında oldukça bilgi sahibi olmak gerekir. Siz “benim sinema bilgim bu yönetmeni anlamaya yetmiyor galiba” falan diye hiç düşündünüz mü? Bir düşünün isterseniz. Bir de lütfen sürekli büyük harf kullanmayın yorumlarınızda.
Büyük yönetmen olması her şeyinde “keramet” olması anlamına gelmiyor maalesef… Bergman’ın sürekli aynı motifleri bıktırıcasına kullanması kabak tadı veriyor.. İyimser olmak gerekirse, 51. dakikadayım ve hâlâ “Tanrı yok” ‘gerçeği’nin ifşa edildiğini duymadım; umudumu elden bırakmıyorum; nasılsa daha 20 dakkam var (!)