La Notte – Gece
Süre: 122 Dakika
Ülke: Fransa , İtalya
1961
Tanınmış bir yazar ve eşi, on yıllık evliliklerinin ardından ilişkilerinin bitme noktasına geldiğini fark etmeye başlarlar. Kadın bu evlilikten sıkılmıştır. Bir aile dostuyla olan evlilik dışı ilişkisi, adamın aniden ölmesiyle kadını iyice umutsuzluğa itmiştir.Film bir günü ve bir geceyi anlatır. Şafak sökmeye başladığında, çiftin katılmış olduğu parti de bitmektedir ve alışkanlıklar, korku, yalnızlık ve acı, çifti son kez bir araya getirir...
Işıkların, gölgelerin, dolayısıyla da görüntülerin haricinde kimsenin ‘o büyük sıkıntıyı’ anlatamadığı bir film olan La Notte - Gece, sürekli yeni yeni sorular yönelten üslubuyla yönetmenin en kayda değer çalışmalarından. Berlin Film Festivali'nde Altın Ayı ödülünü kazanan yapım, ayrıca İletişimsizlik Üçlemesi'nin de ikinci filmi olma özelliğini taşıyor.
Sevgili admin kadroda ismini görünce aklıma geldi. Yıllardır aradığım bir film var Bernhard Wicki’nin Die Brücke filmi. 1959 yapımı. Bulabiilirseniz sevinirim. Saygılar…
antonioni nin 3 lemesinin en güzel filmi bence. sonra lavventura..
BİREYSEL VE AİLE İÇİ YAKLAŞIMLARIN FARKLI BİR PSİKOLOJİ İLE GAYET NET VERİLİŞİ ŞEKLİNDE OLMUŞ. OLDUKÇA RAHAT VE DURU BİR KONUSU VAR.
Sinema kültürü, temelinde bu filmler izlenmeden oluşmaz kanaatindeyim.
Şimdi Antonioni sinemasının bir görsel şölen olduğunu bence en çok onun bu filminde tanık oluyoruz. Yer yer adeta bir Rönesans devrine özgü resimsel kaliteye ulaşıyor. Özellikle insanın yabancılaşmasına katkı yaptığı imasıyla modern kentsel peyzaj resme özgü bir perspektif içinde vurgulanıyor. Hatta diyebilirim ki, resim hikayeyi bastırıyor. Hükmü altına alıyor. Savaş sonrası İtalya, Milano, radikal bir sosyolojik ve tabii onunla örtüşen mimari dönüşümlere maruz kalmaktadır. Bunun temposu da hızlıdır. Yeni insan tipleri ortaya çıkıyor ve tabii yerleşik anlamsal yapı da hızla erozyona uğruyor. Bir tarafın kendi anlamını bulduğu koşullarda başka bir taraf anlamsızlaşmayı adeta sorguluyor diyelim. Son bir nokta, fark ettiyseniz Antonioni’nin bu filminde Fellini’nin geç altmışlardaki bir filminin tematik görünümlerini buluyoruz. Bu açıdan, bu film belki de Fellini’nin Antonioni’ye en çok referans verdiği yapıttır. Şöyle söylemek yanlış olmaz bence: Bu film Fellini’yi haber veriyor.