teşekkür ederim öncelikle.filmi çok begendim.ölümle şaka olur mu oluyorda da nasıl olur bir de burdan yakınız.bütün o alaycılıgının yanında duygusal da bir film aslında(ama bakış açınıza baglı tabi:))ve bütün o absürtlüğünün yanında yine bakış açınıza baglı olarak gerçekçi bir yanı var.zıtlıklar bir arada depresif ve eglenceli bir bakış açısı var.umutsuz anlarımıza eşlik eden gölgeler ve beynimizin bize oynaduğı oyunlar…herkese hitap etmeyebilir ama tonuyla uyuştuğunuz zaman alıp götürüyor.bazı yerlerde sesli güldüm ki pek yaptığım bişey değil.jean dujardinin oynarken kendini tiye alışını ve duygusal bir ana kattığı mizah duygusunu ve tam tersi mizahi bir duruma kattığı melankoliyi seviyorum.