Muhteşem bir film, çocukluktan başlayan normal bir sevginin, zaman içinde bir ipekböceğinin kozasını örer gibi evrilerek nasıl gerçek bir aşka dönüştüğünü, ve zamanı gelip kemale erince nasıl vucüt bulup hayata geçtiğini bu harikulade filmde izleyebilirsiniz. Ben böyle eski yy. filmlerini çok seviyorum. İçine giriyor ve kayboluyorum. bu inanılmaz bir duygu. Emeğinize teşekkürler uğurfilm ve ekibi.

kesinlikle kitapla alakası olmayan bir film. sir thomas böylesine kaba biri değil, fanny price’ın kişiliği yeterince doğru yansıtılamamış, henry fanny’ye böyle davranmıyor ve daha birçok uyarlama eksikliği. elbette her şey birebir uyarlanacak diye bir kaide yok ama en azından karakterler doğru yansıtılmalı bence. kitabı okumanızı öneririm; başları sıkıcı ama bir süre sonra inanılmaz sürükleyici bir hal alıyor. isimleri aynı tutup başka bir hikaye, aynı adlar altında başka karakterler oluşturulmuş adeta. kitabı önce okuduğum için filmi beğenmedim. çok da izlenmesi gereken bir film olduğunu düşünmüyorum. bunun yerine “little women”ı izleyebilirsiniz.

Bir roman ile film zıtlığı daha! Ancak böylesine bambaşka bir hale getirilişine şok oldum. Hiçbir şekilde 500 sayfalık romanın tamamen filme aktarılmasını beklemiyorum ama bu kadar da farklılık olamazdı yani. Hangi birinden başlasam? Olayların sıralanışından, içeriğine, kişilerin karakterlerine kadar o kadar bambaşka olmuş ki. Hele beni en büyük şoka ve hayal kırıklığına uğratan Fanny’nin karakterinin bambaşka olarak yansıtılması oldu. Fanny sessizliği, sakinliği, içe kapanıklılığı, duygusal ve düşünceli oluşu ile diğer Jane Austen baş kadın karakterlerinden çok daha farklı bir çizgide. Hele ki utangaçlığı! Utangaçlığı o kadar ileri düzeyde ki günlük konuşmaları yaparken dahi cevap veremiyor, sürrekli birinin sorusuna yanıt verirken(-ki biri ona doğrudan soru sormadan konuştuğu son derece nadirdir-) pembeleşen, kızaran; resmen panik ataklar geçiren bir tip. Son derece üstün ahlakı ve ilkelerine bağlılığı ile nam yapıyor ama bunları da oturup kendi millete açıklamıyor. Bir de büyürken sürekli olarak baskı, küçük görülme, sevgisizlik gibi tutumlarla karşılaştığı için hiçbir şeyi kendine layık görmüyor, kendini herkesin aşağısında kabul ediyor, çoğu zaman da sevilmeye layık olmadığını sanıyor. Roman bildiğiniz Fanny’nin iç dünyasında döndü. Burada bir bakıyorsunuz Edmund’la garip garip şakalaşmalar yapıyor, sanırsın Elizabeth Bennet veya Emma karşımda. Fanny’yi sevecenlik, şakalar, gülücükler, hazır cevaplık tanımlamıyor. O sakinliğin, ağırbaşlılığın, ince düşüncenin, derin anlayışın vücut bulmuş hali.(Tıpkı Edmund gibi. Öyleki Edmund ile yalnızca bakışlarıyla konuşuyorlar çoğu zaman) Hiiçbir şekilde karakterler Edmund’un Fanny’ye aşık olabilme ihtimalini bile akıllarına getirmiyorlar. Fanny’nin Mr. Crowford’la konuşmasına ne demeli? Kız böyle bir adamdan imalı laflar duyunca bile baygınlık geçiriyor sosyal anksiyeten. Allahım Portsmouth’taki davranışları… Daha neler neler var. Küçük ve hikaye için önemli olan ayrıntılara değinemiyorum bile. Bir dönem filmi olarak beğenilebilir ancak Jane Austen’ın Mansfield Park’ı için kesinlikle kötü bir film.