Vizyona girdiği haftalarda, geceyarisi seansinda izlemiştik..etkisi kazinda beyinde, hissedildi en sarsıcı haliyle ruhta. Unutamam hepimizin kirpukleri neredeyse yapışmıştı ekrana kirpamadan, ağzimiz kurumuş, nefesimiz düğümlenmişti boğazımıza. Film ertesi ve takip eden haftalarda her birimiz kendi nağmımıza cevap aradık neden bu filmi unutulmaz filmlerden biri olarak Kabul ettiğimizi…

Ama øyle bir başyapıt bu…’Acı’ kavramını her şekliyle irdeleyen ve izleyiciye hissettiren. Martyrs isim anlamiyla Tanriya ulaşma yolunda kendini feda edenler ve/veya ilk Hristiyanlar yani koyu Katolik inanişinda insan günahkar doğar ve Tanriya ulaşma yolunda cezalandirilmasi özellikle Cizvitlerde onu Tanriya yaklaştirir. Filmin ismi bir anlamda tutarli.

Yönetmen Pascal Laughon, bu filmin senaryosunu , kendisine intihara meyilli klinik depresyon tanısı konduğu dönem, izlediği Eli Roth’un Hostel filminden etkilenerek hissettiği acının boyutunu görselleştirerek aktarmak niyetiyle kaleme aldiğini söylemiş.

Şiddet çok yok ama içinizi kıyacak fiziksel ve psikolojik ‘damar’ gerilim mevcut.
Yönetmenin, New French Extremist akımına Asla dahil olmak isteğiyle bu filmi yapMadiğini ve dahil olmayacağini söylediğini okumuştum. Çok Saygi duydum.
Gerilim tutkunuysaniz..şok dirayetinizi sağlamlaştirmak veya acaba neleri kaldirabilirim merakindaysaniz…neden Olmasin?…kaçirmayin bu başyapiti

Özel not: Gore izleyicisini tatmin etmez..Alt Trajedi damarı baskın puanim 10/10