Jean-Daniel Pollet'nin 1963'te çevrilmiş ve büyük kitlelere ilk kez dört yıl sonra gösterilmiş 43 dakikalık filmi Méditerranée, hâlâ yönetmenin deneysel filmleri arasında en etkileyici olanı sayılır. Bu filmin Jean-Luc Godard'ın 1963 tarihli filmi Le Mépris (Nefret) üzerindeki etkisi özellikle ilgi çekici; ve minimalist bir hüner gösterisi olarak etkileyiciliğini hâlâ korumasını, kısmen Pollet'nin kurguya çok fazla zaman ayırabilmiş olmasına borçlu. Philippe Sollers'in çağrışımlar uyandıran bir metninin ve Godard'ın 1965 tarihli Pierrot Le Fou'sunun da (Çılgın Pierrot) müziklerini yapan Antoine Duhamel'in unutulmaz müziklerinin eşlik ettiği filmde, Akdeniz etrafındaki çeşitli ülkelerde gerçekleştirilmiş çeşitli çekimleri (bir Sicilya bahçesi, bir Yunan tapınağı, bir balıkçı, ameliyat masası başında bir genç kız) her seferinde ayrı bir sırada ve farklı uzunluklarda olmak üzere film boyunca sürekli görünür.

Méditerranée, Godard'ın Fransız film dergisi Cahiers du Cinéma için yazdığı en şiirsel eleştiri yazılarından birine ilham vermişti. 1964'te yazılmış ancak 1967'de yayınlanan bu metinde Godard film hakkında, "70mm'nin tarifsiz ruhunu soluyan bu alelade 16mm görüntüler dizisinde, yalnızca sinemanın yitik zamana ya da tam tersine dönüştürebileceği boşluğu keşfetmek bize kalmıştır... Çünkü burada pürüzsüz, dairesel çekimler, kumsaldaki çakıl taşları gibi perdede kaderine terk edilmiştir."