İspanyol Pansiyonu filmleriyle gönlümü kazanmış olan favori yönetmenlerimden Cédric Klapisch’in elinden çıkmış bir film daha. Bu adamın film yapma tarzına bayılıyorum, aşırı doğal, nasıl desem tam da hayatın içinden. Şimdi sanatsal kavramlarla veya metaforlarla uğraşıp abidik gubidik, anlaşılmaz, karman çorman filmleri izleyip de kendileri de bişi anlamadığı halde hayranı oluyorlar, ama bu adamın filmleri böyle değil.

Bu filmde kendisinin de yaşadığı şehir olan Paris’i ele almış. Değişik Parisli insanların hikayeleri üzerinden gidiyor film. Müziklerini de ayrıca beğendim. Sıkılabilirsiniz, belki sevmeyebilirsiniz ama damakta bıraktığı tad harikadır. Eğer izlemediyseniz İspanyol Pansiyonu ile başlayın derim