nesil farkı ve toplumsal sınıfla birlikte japon kültürünün sıkça vurgulandığı bir film. toplumsal sınıf farklılıkları, akraba ilişkilerine nasıl yansıdığını, dayı yeğen ilişkisinde görebiliyoruz. filmde mutlu olmak insana bağlanmaktadır. bu bağlamda düşünüldüğünde, teknolojinin gelişmesine bağlı olarak mutluluk algısının değişmesi ve bu değişime bağlı olarak bireylerin iletişim kurmaktaki problemlerine de değiniyor. Doğadan uzaklaşan insanların mutsuzlukları ile doğaya yakın olan insanların mutlulukları sorgulanırken, yaşama duyulan ihtiyacın aslında küçük şeylerle giderilebileceğini de vurguluyor. öte yandan nesil arasındaki farkların, saygıyı, elenek ve görenekleri olumsuz bir biçimde etkilediğini, adamın parkta selam verdiği kızın garip bir şekilde karşılamasında da görebiliriz. adam yaşama devam edebilmek için mi herşeyi seviyor yoksa her şeyi sevdiği için mi yaşamaya devam ediyor bunu anlamayamadım. ancak harika detaylarla dolu bir film. teknik anlamda da başarılı. ışık kullanımı, kadraj ve oyunculuk başarılı.