Point Blank, İngiliz yönetmen John Boorman’ın Hollywood’daki ilk uzun metrajlı filmidir. Richard Stark (yazar Donald E. Westlake’in takma adı) tarafından 1962’de yazılan sert bir suç romanı olan The Hunter’dan uyarlama olan Point Blank , özellikle Hollywood’da daha önce hiç deneyimi olmayan genç (34 yaşında) bir yönetmen için oldukça cesur, hırslı ve deneysel bir filmdir. Dahası, Point Blank ilk olarak 1967’de gösterime girdiğinde gişede başarılı olamadı. Parçalanmış, yönünü şaşırtan, düşsel anlatı yapısıyla film o dönemde izleyicileri pek etkilemedi. Ancak yıllar geçtikçe Point Blank’in etkisi ve itibarı büyümeye devam etti. Film, seçici sinema izleyicileri arasında önemli bir kült statüsüne ulaşırken diğer film yapımcılarının da dikkatini çekti. Nitekim Point Blank , başrolünde oyuncu ve yönetmen Mel Gibson’ın oynadığı Payback (Brian Helgeland, 1999) adıyla yeniden çekildi . Payback şiddeti yoğunlaştırmasına rağmen , yalın bir intikam anlatımına sahip ve Boorman’ın orijinal versiyonunun sinematik ustalığından ve düşsel parçalı anlatım kalitesinden yoksun.

Point Blank’ten bu yana John Boorman önemli bir kariyere sahip oldu. Hollywood ve Britanya’da Hell in the Pacific (1968), Deliverance (1972), Hope and Glory (1979), Excalibur (1981) ve The General (1998) gibi birçok önemli filme yönetmenlik yaptı .

Point Blank’tan sonra Boorman ve Marvin yakın arkadaş kaldılar (Marvin’in 1987’deki ölümüne kadar). Boorman’ın Point Blank’tan sonra çektiği Hell in the Pacific filminde de Lee Marvin rol aldı. İkinci Dünya Savaşı sırasında geçen Hell in the Pacific , Marvin’in kendi travmatik savaş deneyimlerini yansıtan bir film. Marvin, Pasifik Okyanusu’nda küçük ve ıssız bir adada bir Japon donanma kaptanıyla (Toshiro Mifune) mahsur kalan isimsiz bir Amerikalı pilotu canlandırıyor. Boorman ayrıca 1998’de Marvin hakkında Lee Marvin: A Personal Portrait by John Boorman adlı bir televizyon belgeseli de çekti.