Sinemalarda çok az gösterilen bu klasik film, komünist sinemacıların elinden çıkmış dişe dokunur tek uzun metrajlı, bağımsız ABD yapımı. O dönemler Anglosakson işverenlerine karşı greve çıkmış olan New Mexico’daki Meksika kökenli Amerikalı çinko madencileri hakkında, kurmaca bir öykü olan Salt of the Earth (Toprağın Tuzu), çekildiği dönemde çok nadiren rastlanabilecek bir feminist bakış açısıyla donatılmıştı. Filmi, hepsi de kara listede yer alan yönetmen Herbert Biberman, senaryo yazarı Michael Wilson, yapımcı ve eski senaryo yazarı Paul Jarrico’yla besteci Sol Kaplan gerçekleştirdi. Jarrico’nun daha sonraları ifade ettiğine göre, rejimi devirmeyi planladıkları iddiasıyla Hollywood’tan dışlanmış oldukları için, rejim karşıtı bir film yaparak "cezaya uygun bir suç" işlemeye karar vermişlerdi. Film, zamanında acemice ve modası geçmiş diye nitelendirilmiş olsa da ortaya çıkan sonuç çok yüksek düzeyde, güçlü ve zekice bir sol propagandadır.

1965’e kadar Amerikan sinemalarından genellikle uzak tutulan film, Avrupa’da pek çok yerde gösterilmiş ve saygınlık kazanmış ama ABD’de hak ettiği üne hiçbir zaman kavuşamamıştır. Ne yazık ki bu filmle ilgili ABD’deki en bilinen eleştiri, Pauline Kael’in filmi "propaganda" nitelemesiyle aşağıladığı saldırgan bir yazıdır.