Shoes, Lois Weber’in yönettiği ve Mary MacLaren’ın oynadığı 1916 sessiz film dramasıdır.************

Bir Bluebird Üretimi. Kendi sinema zincirine sahip olmayan Universal, özelliklerini bağımsız sinema sahiplerine pazarlamak için 3 katmanlı bir markalama sistemi tasarladı: Red Feather (düşük bütçeli programcılar), Bluebird (ana yayınlar) ve Jewel (daha yüksek roadshow biletini yönetmek için yapılan prestij filmleir). Stüdyo, 1929’un sonlarında bu pazarlama yöntemini durdurdu.******************

Filmin bozulmuş bir kopyası 2008 yılında EYE Film Instituut Nederland’da bulundu.Film, 2011 yılında Hollanda EYE Film Enstitüsü tarafından restore edilmiştir.***************

Lina Basquette’in babası Frank Baskette, bu filmin çekimleri sırasında 36 yaşında intihar etti. Lina’ya cenazesine katılması için bir gün izin verildi.**************

Lina Basquette, bu filmin yapımı sırasında yönetmen Lois Weber ile çatıştığını hatırladı ve kendi sorunlu aile hayatının muhtemelen hem setteki uyumsuzluğa hem de kendi cansız oyunculuğuna katkıda bulunduğunu belirtti. 1990’daki otobiyografisinde şunları yazdı: “Tam anlamıyla, garip, korkunç bir performansa katkıda bulundum. Lois Weber’den nefret ettim. Kadındı ve anneme çok benziyordu. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın, Madam Weber benim dışımda iyi bir sahneyi sürükleyemedi. “****************

Film, 26 Haziran 1916’da vizyona girdi ve eleştirmenler tarafından beğeni topladı ve o yıl Universal’in en çok rezerve edilen Bluebird yapımı oldu.***************

Amerikan Film Enstitüsü’ne göre, aşağıdaki başlık kartları filmden önce geliyor: “Bu film, Ulusal Halk Ahlakı Konseyi tarafından çok beğenilen ‘Çocuklarım Nerede?’ filminin devamı olarak onaylandı”; “Keşke anneler kızlarıyla doğrudan konuşma cesaretine sahip olsaydı, bu asla olmazdı”. Bu tanıtım, Turner Classic Movies’in 17 Mayıs 2020 tarihli Milestone restorasyon yayınında görülmedi.**************

Collier’s dergisinin 1 Ocak 1916 baskısında yayınlanan Stella Wynne Herron’un “Shoes” adlı kısa öyküsüne dayanmaktadır.**************

2014 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından korunmaktadır.************

Moving Picture Weekly’deki çağdaş bir makaleye göre Universal, beş ve on sentlik bir mağazanın içeriğini stüdyonun mağaza setine taşıdı. Meyer’in ev seti, aynı sosyoekonomik statüdeki yerel ailelerden satın alınan mobilyalarla döşendi ve atmosfer için sette çalışan bir ocakta gerçek konserve sığır eti ve lahana pişirildi.***************

Yeni ayakkabılar için 3,00 ABD doları, 2020’de enflasyonu hesaba katarak yaklaşık 74 ABD dolarına eşit olacaktır.*************

Mary MacLaren için ilk adının yazıldığı film rolü.************
1916 film yayınlarındaki haberlere göre, Lois Weber henüz Shoes için senaryo üzerinde çalışırken, 1916’nın ilk haftalarında bir grup başka kadınla birlikte olan genç koro kızı 16 yaşındaki Mary MacDonald ile tanıştı. Kaliforniya’daki Universal Stüdyolarında figüran olarak çalışması için ikna etti. Weber’in onun “tarzından ve kendine özgü güzellik türünden etkilendiği” bildirildi, öyle ki yönetmen Mary’ye iki yapımda adı geçmeyen küçük parçalar verdi: Nisan 1916’da vizyona giren John Needham’s Double, ve Where Are My Children? Weber ayrıca Shoes’daki Eva rolü için olası bir seçim olarak onu aklında tuttu. Birkaç hafta sonra, Weber nihayet Shoes’daki başrol için deneyimsiz film sanatçısını seçmeye karar verdikten sonra, MacDonald’a kendisini daha güçlü tanıtması ve itibar göreceği yeni bir soyadı buldu: MacLaren (filmin açılış başlık kartında McLaren yazıyordu). 1916’da medyadaki birçok stüdyo gözlemcisi, aktrisin yıldızlığa hızlı yükselişiyle ilgili şaşkınlıklarını dile getirdi. Baltimore Sun gazetesi onun “ani şöhretini” “talihin kaprislerine” bağladı. New York merkezli ticaret dergisi The Moving Picture World, böyle bir şans hakkında da yorumda bulundu: “Mary MacLaren, Lois Weber beyaz perdedeki geleceğine sponsor olduğu için çok şanslı bir genç bayan…”***************

Film, Lois Weber’den beklenen tüm beceri ve detaylara gösterilen özenle yapılır. Mağaza sahnelerini çekmek için tam bir beş ve on sentlik mağazanın içeriği stüdyoya taşındı. Gerçek konserve sığır eti ve lahana, içinde gerçek ateşle gerçek bir ocakta pişirildi ve evin iç kısmında kullanılan mobilyalar, Myers gibi insanlardan özel olarak satın alındı.
Ayrıca, o yıl, ticari yayınlardaki ve ülke çapındaki birçok gazetedeki eleştirmenlerden gelen olumlu eleştiriler de dahil olmak üzere, kamuoyunda yaygın bir beğeni topladı.*******************

1916’daki incelemeler, Bluebird yöneticisinin kendinden emin beklentilerini haklı çıkarıyor gibi görünüyor. O yılki 3 Temmuz sayısında, San Francisco Chronicle dramayı “başarılı” ve oyuncu kadrosunu “yetenekli” ve “dengeli” olarak tanımlıyor. Gazete, filmi “perdede gösterilen en önemli sosyolojik oyunlardan biri” olarak nitelendirerek filmin kültürel öneminin de altını çiziyor.

Alhambra’da sergilenen ayakkabılar, Lois Weber’in şimdiye kadar ürettiği en büyük filmdir. Mary MacLaren ve diğerlerinin oyunculuktaki mükemmelliği övgüyü hak ediyor. İncelikle çizilmiş dramasının her bir atomunun gerçek insanların kalplerinden, hayatlarından ve güdülerinden çıktığı gerçeğine ayrı bir övgü gerekli. Ve dahası, her ucuz cazibe hilesinden arınmış, sade bir yoksulluk hikayesi o kadar samimi, o kadar sürükleyici ki, sizi belki de daha önce hiç bu kadar basit bir beyazperde öyküsünün içine çekmemiştir.