Jean-Marc Rochette, Jacques Lob ve Benjamin LeGrand’ın kaleme aldığı distopik bilimkurgu/komplo gerilim başyapıt çizgiromanindan uyarlanmıştır.
Kitabini okuyanlar için vasat bir uyarlama denebilir… gerçi çok derin, çok katmanli , bol metaforlu bir sistem eleştirisi olan romanın sinemaya uyarlamasi zor olsa da, şahsen yönetmen ve başrol farkli olmaliydi.

Gereksiz uzatilan ve filmin izleyici gözünden mantiğini sorgulatan lüzumsuz aksiyon kaosu (jakuzili kisim) sıkıntı vericiydi.

Dar alanda, kalabalik aksiyon kadrosu ve koreografisi ‘bulamaç’ halinde sunulan aksiyon.
Ona ayrilan ekran zamani, kavramlarin altini doldurmaya harcanmaliydi.

Hele Ed Harrisli son bölüm en vurucu olmasi gerekirken, yüzeysel kaldı.

En çarpici kisim okuldu. Çocuklara iyilik timsali bir ilahi figür olarak empoze edilen Wilford, ülkemizdeki günümüz çarpık eğitim (!) sistemine adeta ayna tuttu. Sorgulama ve eleştirme öğretilmeyen genç bireyler, hepsi bir ağizdan ayni söylemi tekrarlayan, gerçekleri göremeyen ama sistemin kayitsiz şartsiz neferleri olmaz mi?

Chris Evan’s bu rolün yüzü olmamaliydi. Ifade yelpazesini izleyiciye geçirmekte bir kaya parçası kadardı etkisi.

Tilda Swindon Muhteşemdi!! …açik ara en sevdigim sahneler onunkilerdi.
Set tasarim da takdire şayandı.

Sonuçta muazzam bir eser vasat bir aksiyon olarak harcandi. Puanim: 6.5