Birbirine son derece yabancı ve bir o kadar da farklı iki kuzenin bir araya gelmesi ile aralarında büyüyen nefret ve uzaklaşma hissinin hikayesi olarak karşımıza çıkıyor, sıradışı yönetmen Jim Jarmusch’un 1984 tarihli çalışması. Bireyler arası yabancılaşmanın Jim Jarmusch ’ağzı’ ile sunulan en önemli örneklerinden olan Stranger Than Paradise, ne kadar Batı toplumlarına ait bir sorunu merkezine alıyormuş gibi görünse de evrensel duruşunu da kaybetmiyor.

Birbirine yabancı iki kuzenin bir araya gelmesi ile aralarında büyüyen nefret ve uzaklaşma hissinin öyküsü...

Okulundan yeni mezun olmuş Jim Jarmusch’un, sinemasal dehasını tüm dünyaya gösterdiği ilk film olan Stranger Than Paradise; kameranın neredeyse hiç hareket etmediği, 67 kareden oluşan ve her bir karenin birbirinden karartmalarla ayrıldığı nevi şahsına münhasır bir film olarak dikkat çekiyor. Wim Wenders’ın verdiği 40 dakikalık artık malzeme kullanılarak ortaya çıkarılan 30 dakikalık ilk bölümün ardından, 120 bin dolar bularak diğer iki bölümü tamamlanan film, Cannes’da Altın Kamera ödülü alıyor ve sadece Amerika’da bir milyon kişi tarafından izlenilip, Jarmusch’a 2 milyon dolar kazandırtıyor.