Nisan 1912: “White Star Line” şirketinin hissedarlar toplantısında kargaşa çıkar. O güne değin var olan en büyük yolcu gemisi Titanic planlanandan daha pahalıya mal olmuştur. Şirketin başkanı Sir Bruce Ismay’ın geminin ilk yolculuğu olan New York seferi için şirketin hisselerinin değerini yükseltecek sansasyonel bir sürprizi vardır: Titanic Atlantik’i geçerken bir hız rekoru kıracaktır.

Naziler, Titanic’in batış hikayesiyle İngiliz karşıtı bir propaganda filmi yapılmak istenmiş, ancak film bu hedefine ulaşamamıştır. Filmin yönetmeni, çekimler bitmeden bir Nazi hapishanesinde hayatını kaybeder. Film üzerine: Alman uzmanlar henüz çekim aşamasında senaryodaki kimi yanlışlara işaret ederler. Titanic’in ilk yolculuğunda bir hız rekoru kırma niyeti asla olmamıştır. Geminin tam kapasite çalışması halinde dahi Atlantik’i geçerken rekor kırma şansı yoktur zaten çünkü. Ve “White Star Line” gerçekte Titanic battıktan sonra finansal bir krize girmiştir. TİTANİC filmi, İngiliz karşıtı, İngiltere soylu sınıfına bir saldırı olarak düşünülmüş bir kaza filmidir. Bunun sonucu olarak, filmdeki tek dürüst subay da bir Almandır tabi. Filme montajlanan sözde belgelerle tarihi verilere uyulduğu izlenimi verilir. Ancak filmde tuhaf bir gerçek dışı düzlem de vardır: 13 Nisan tarihini gösteren takvim yaprağı 13 sayısının uğursuzluğuna gönderme yapılarak yırtılır; ışık iskelede lanetli bir atmosfer yaratacak biçimde alttan verilir. Subaylar ölüm getiren değerli mavi bir taştan söz ederler. Gemideki soylu bir kadın kötü önsezilerini dile getirir ve geminin batmasının önlenemez bir kader olduğunu söyler. Ve tüm bu göndermeler filmin iddia edilen propaganda amacını gölgeler.