filmin esrarengiz havası ve devamında getirdiği merak, kırsalda bir çiftlikte geçmesi, xavier dolan’ın sarı saçları ve güzelliği filmin hoşuma giden tarafları. karakterler ise bana çok ilginç geldi. francis tam bir psikopat belki de sosyopat ama tom ona ilk başta hayran oluyordu. ciddi ciddi bir hayranlık vardı. ölen sevgilisine benzemesinden dolayı da olabilir tabii bilemiyorum. bir nevi içindeki boşluğu tamamlamak istiyor olabilir. neyse iki karakterin arasında garip ama bir o kadar tutkulu sahneler vardı. ki ilk defa izlediğim bir şiddet sahnesi bana bu kadar tutkulu, güzel geldi. bunun için kendime kızmalı mıyım bilmiyorum ama öyle. tom karakteri ilk başta mazoşist gibi gözüküyordu ama son anlarda aklı başına geldi, bir ben ne yapıyorum diye sordu kendine. çünkü ben bile izlerken bu soruyu kendine ne zaman soracak diyordum. o kadar çok psikolojik ve fiziksel şiddet- taciz yaşadı ki. ama ölen sevgilisinin de en az francis kadar manyak olduğunu düşünürsek çocuk bu davranışlara alışmış bile olabilir. ben filmi genel olarak beğendim ve izlerken hiç sıkılmadım. diğer xavier filmlerine kesinlikle benzemiyordu fakat bu yüzden bence daha iyiydi, etkiliydi.