We Can’t Go Home Again Ray’in sanatın katedrali adını verdiği son araştırmalarını bir araya topluyor. Bu teknik yenilikler arasında film kültür tarihimizin kritik zamanındaki bir topluluğun yüzünü keşfediyor ve bir sinemacının ruhunun yanmış portresini sunuyor.

Yaşla yorulacak biri olmayan Nicolas Ray’in (Dişi Kartal ve Asi Gençlik filmlerinin arkasındaki başına buyruk auteur) çektiği en deneysel ve radikal filmi 1973’te Cannes’da gösterildi.