Yorum yaptığın birçok filmde olduğu gibi, bu filme de bomboş bir yorum yapmışsın. Bir filmi anlamamış olabilirsin. Entelektüel seviyen yeterli olmayabilir. Bunlar gayet doğal şeyler. Bu gibi durumlarda ” ben filmi anlamadım, o sebeple bana geçmedi” gibi şeyler yazarsan, izlemeye hevesli olan insanları da etkilemiş olmazsın. Şimdi gelelim neyi anlamadığına…
Film, kaba gücün, iktidarın ve açgözlülüğün nasıl her şeyi çürüttüğünü anlatan alegorik bir film. Restoran, toplumun kendisi gibi çalışır: Hırsız Albert zorba iktidarı, aşçı itaati ve sistemi, karısı Georgina bastırılmış vicdanı ve arzuyu, aşığı ise özgürlüğü ve düşünceyi temsil eder. Renklerle bölünen mekânlar (kırmızı–şiddet, beyaz–sahte saflık, yeşil–kaçış umudu) karakterlerin ruh hallerini yansıtır. Georgina’nın yasak aşkı bir isyan biçimidir ama bu isyan sistem tarafından ezilir; finaldeki yamyamlık ise gücün en sonunda kendini yemesi, zorbanın kendi şiddetiyle cezalandırılmasıdır. Greenaway burada klasik bir hikaye anlatmaz; resim, opera ve tiyatro gibi davranarak “medeniyet” dediğimiz şeyin altında hala ilkel bir vahşet olduğunu yüzümüze çarpar. Rahatsız edici, soğuk ama çok bilinçli bir film.